Hunne gezanten antwoordden: Bestaat er eenige twijfel nopens God, den schepper van hemel en aarde? Hij noodigt u niet tot het ware geloof, opdat hij een deel uwer zonden zou kunnen vergeven en uwe straf kunnen verschuiven, door u tijd tot berouw te geven, tot een bepaalden oogenblik. Zij antwoordden: Gij zijt slechts een mensch, gelijk wij; gij tracht ons van de goden af te leiden, die door onze vaderen werden aangebeden; breng ons dus door een wonder een duidelijk bewijs, dat gij de waarheid spreekt.
Tafseer
{ قالت رسلهم أفي الله شك } استفهام إنكار لا شك في توحيده لدلائل الظاهرة عليه { فاطر } خالق { السماوات والأرض يدعوكم } إلى طاعته { ليغفر لكم من ذنوبكم } من زائدة . فإن الإسلام يغفر به ما قبله، أو تبعيضية لإخراج حقوق العباد { ويؤخركم } بلا عذاب { إلى أجل مسمى } أجل الموت { قالوا إن } ما { أنتم إلا بشر مثلنا تريدون أن تصدونا عما كان يعبد آباؤنا } من الأصنام { فأتونا بسلطان مبين } حجة ظاهرة على صدقكم .
Hun boodschappers zeiden: "Is er enige twijfel over God?" Dit is een retorische vraag die ontkenning impliceert. Er is geen twijfel over Zijn Eenheid, gezien het duidelijke bewijs daarvan. De Schepper van de hemel en de aarde. Hij roept jullie op Hem te gehoorzamen. Het woord "sommige" is overbodig, omdat de islam vergeeft wat eraan voorafging, of het is een vorm van discriminatie om de rechten van mensen uit te sluiten. En Hij zal jullie straf uitstellen tot een bepaalde termijn. Zij zeiden: "Jullie zijn niets anders dan mensen zoals wij. Jullie willen ons afhouden van wat onze voorouders aanbaden, namelijk afgoden. Breng ons dan een duidelijk bewijs, een overtuigend argument voor jullie waarheid."
